Το κράτος κήρυξε εμφύλιο

Posted in Αταξινόμητα on Οκτώβριος 10, 2012 by metaparalogos

«Σήμερα εμφύλιος πόλεμος κηρύχθηκε από το κράτος. Όσους δεν σκοτώνουν τα μαχαίρια των φασιστών, τους στέλνουν στη φυλακή, με χουντικές δικαστικές αποφάσεις«, αναφέρουν στην επιστολή τους οι 15 αντιφασίστες που βασανίστηκαν στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ και θα τραβιούνται για καιρό στα δικαστήρια επειδή τα έβαλαν με τη Χρυσή Αυγή.

Κάποτε αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί υπερβολή. Πλέον είναι κυριολεκτικό. Το κράτος του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Κουβέλη, του ΜΑΤατζή 12-36, του χρυσαυγίτη και του εισαγγελέα έχει κηρύξει τον πόλεμο σε όποιον αντιστέκεται. Εδώ και καιρό, οι νόμοι εφαρμόζονται κατά το δοκούν. Τα συνταγματικά προστατευμένα δικαιώματα διαδηλωτών, απεργών και μεταναστών έχουν ανασταλεί μέχρι νεωτέρας.

Η κυβέρνηση αποφασίζει, η αστυνομία και η δικαιοσύνη εκτελούν σε συνεργασία με τους φασίστες και τα ΜΜΕ φροντίζουν για το περιτύλιγμα.

Αυτοί από τη μία, όσοι αντιστέκονται από την άλλη και στη μέση η πλειοψηφία του σοφού ελληνικού λαού που περιμένει έναν μεσσία να έρθει να τον σώσει.

Αλλά δεν πειράζει. «Όταν σε κυνηγούν τα ζόμπι μάλλον είσαι με τους ζωντανούς ακόμα«.

Αν ο Παβλόφ ζούσε και ήταν Έλληνας

Posted in Αταξινόμητα on Οκτώβριος 8, 2012 by metaparalogos

Αν ο Παβλόφ ζούσε και ήταν Έλληνας, θα του είχε προταθεί σίγουρα εκπομπή σε Σκάι ή Μέγκα και ενδεχομένως η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Μάλλον θα είχε αρνηθεί τις προτάσεις, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Η Ελλάδα των μνημονίων, των «επαναστάσεων του αυτονόητου», των «φωνών της λογικής» κ.λπ. είναι ένα απέραντο πείραμα του Παβλόφ. Αρκεί κανείς να πει τη λέξη «συνδικαλιστής». Το κοινό, στην πλειοψηφία του, θα αντιδράσει γρυλίζοντας και βγάζοντας αφρούς από το στόμα.

Δείτε τι έχει γίνει το τελευταίο διάστημα. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες έχουν γίνει εκατοντάδες προσαγωγές και περίπου 25-30 συλλήψεις απεργών και συνδικαλιστών. Τα ΜΜΕ τεχνηέντως αποσιωπούν την ιδιότητα του απεργού και προτάσσουν του συνδικαλιστή. Το ότι οι 100+ προσαγωγές στο Πεντάγωνο αφορούσαν ανθρώπους που έχουν να πληρωθούν 6 μήνες και υποχρεώνονται να κάνουν 1 μεροκάματο τη βδομάδα, δεν φαίνεται να απασχολεί πολύ κόσμο. Το σημαντικό είναι ότι είναι συνδικαλιστές. Άρα καλά να πάθουν, γιατί αυτοί μας έφεραν εδώ που είμαστε.

Το ίδιο και σήμερα. Συνελλήφθησαν συνδικαλιστές της ΔΕΗ που -σύμφωνα με δηλώσεις τους- πήγαν να ελέγξουν το κατά πόσο οι μεγάλοι πελάτες της εταιρείας απολαμβάνουν και μεγάλες εκπτώσεις, την ώρα που όλοι οι άλλοι πληρώνουν σα μαλάκες. Ευκολάκι για τα ΜΜΕ. Λέμε το όνομα «Φωτόπουλος» και το πόπολο ζητά την κεφαλή του επί πίνακι.

Και την ίδια ώρα, αντιφασίστες και αντιφασίστριες υποβάλλονται σε βασανιστήρια επειδή τα έβαλαν με νεοναζί, συλληφθέντες σε διαδήλωση κατηγορούνται για κακουργήματα και διαπομπεύονται επισήμως από την αστυνομία, βουλευτές και οπαδοί της Χρυσής Αυγής απειλούν με δολοφονίες και επιδεικνύουν όπλα, χωρίς αυτό να θεωρείται επιλήψιμο κ.ο.κ.

Σχεδόν κάθε μέρα πια συλλαμβάνονται και κακοποιούνται άνθρωποι που διαμαρτύρονται ενάντια στο ρατσισμό, στη φτώχεια και στην κατάργηση δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με αίμα και αγώνες. Ωστόσο η κοινωνία, σαν το σκυλάκι του Παβλόφ, δεν γαυγίζει. Έχει μάθει να κάθεται στη γωνιά της, να παρακαλάει για κανένα ξεροκόμματο και να τα βάζει με αυτούς που της υποδεικνύουν. Έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, που ακόμα και την ίδια να ρίξουν σε ένα μπουντρούμι, θα το θεωρήσει φυσιολογικό και θα ψάχνει να βρει που έφταιξε και θύμωσαν τα αφεντικά της.

Τέτοια επιτυχία, ούτε ο ίδιος ο Παβλόφ δεν θα την περίμενε.

Τα σκυλιά των αφεντικών και οι εντολές τους

Posted in Αταξινόμητα on Οκτώβριος 3, 2012 by metaparalogos

Πριν από λίγο καιρό είχα πάει σε ένα ΑΤ για δουλειά. Σε αντίθεση με την φωτογραφία στο μπλογκ και στο τουίτερ, δεν κυκλοφορώ καθημερινά με αντιασφυξιογόνο μάσκα και κουκούλα, αλλά είμαι σαφώς πιο ευπρεπής. Επίσης, λόγω της δουλειάς μου, μερικές φορές τα ντουβάρια που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά ως μπάτσοι νομίζουν ότι τρέφω αισθήματα συμπάθειας προς το πρόσωπό τους.

Εκείνη τη μέρα έπεσα σε έναν αστυνομικό, περίπου 10 χρόνια μικρότερο από μένα, ο οποίος -την ώρα που με εξυπηρετούσε- θεώρησε ότι ήμουν το κατάλληλο πρόσωπο για να εκφράσει τον θυμό του για τις περικοπές στον μισθό του, χωρίς να έχω ανοίξει συζήτηση για το θέμα και χωρίς να έχει προηγηθεί τίποτα σχετικό. Μάλλον άκουγε ειδήσεις στο ραδιόφωνο και του ήρθε η επιφοίτηση.

-Μας έχουν διαλύσει. Δουλεύουμε για 700 και 800 ευρώ.

-Δεν με ενδιαφέρουν τα παράπονα του κλάδου σας.

Αμέσως του κόπηκε η φόρα. Μαζεύτηκε.

-Κι εμείς εργαζόμενοι είμαστε, κύριε. Εντολές εκτελούμε.

-Με βαριά καρδιά, ε;

Ο διάλογος τελείωσε εκεί. Μου έδωσε το χαρτί που ήθελα κι έφυγα.

Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν πολλοί που στη θέση μου θα έδειχναν κατανόηση, θα συμφωνούσαν, θα του έλεγαν «αχ τι τραβάτε κι εσείς, ρισκάρετε τη ζωή σας κάθε μέρα» και άλλα τέτοια δακρύβρεχτα.

Σόρι, αλλά η συμπάθεια προς τους ένστολους μας τελείωσε εδώ και χρόνια. Όταν κλωτσάς πεσμένους ανθρώπους στο κεφάλι, όταν χτυπάς με την ξύλινη λαβή του γκλοπ ή με πυροσβεστήρα, όταν γρονθοκοπείς συλληφθέντες μέσα στο τμήμα, όταν κάνεις προσαγωγές με βάση το χρώμα του δέρματος, όταν πέφτεις με τη μηχανή πάνω σε διαδηλωτές, όταν ρίχνεις κρότου-λάμψης σε ευθεία βολή, όταν βάζεις παιδιά να χαστουκίζουν το ένα το άλλο για να σπας πλάκα, όταν ζωγραφίζεις σβάστικες στο κράνος σου, όταν πυροβολείς άοπλους πολίτες, όταν πετάς αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς στο πλήθος, έχεις χάσει το δικαίωμα να λες ότι εκτελείς εντολές, ότι εσύ απλά κάνεις τη δουλειά σου. Έχεις χάσει το δικαίωμα να αυτοαποκαλείσαι εργαζόμενος.

Συμπάθεια και κατανόηση ζήτα από τα αφεντικά σου. Εμείς είμαστε στην απέναντι πλευρά.

Αστυνομοκρατούμενη «δημοκρατία»

Posted in Αταξινόμητα on Σεπτεμβρίου 28, 2012 by metaparalogos

Η πάλαι ποτέ προεδρευόμενη και νυν αστυνομοκρατούμενη «δημοκρατία» μας αποφάσισε σήμερα να βγάλει στη δημοσιότητα τις φωτογραφίες και τα προσωπικά στοιχεία 9 ανθρώπων που συνελήφθησαν στην πορεία της Τετάρτης και τους οποίους η ίδια «δημοκρατία» φόρτωσε με κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες. Και εκτός από τις κατηγορίες, είναι προφανές ότι τους φόρτωσε και με κάμποσο ξύλο. Μώλωπες, σπασμένα χέρια, γδαρσίματα. Κλασική τακτική των ένστολων εγκληματιών, που βγάζουν τα κόμπλεξ τους σε όποιον πέσει στα χέρια τους.

Δεν θα σταθώ στο κατά πόσο η κουκούλα επαρκεί για να στοιχειοθετηθεί κακούργημα, που να δικαιολογεί την δημοσίευση των φωτογραφιών, αν και είμαι βέβαιος ότι οι σχετικές διατάξεις πάσχουν νομικά. Εδώ, θα πει κανείς, έχουν δέσει άτομα με τον τρομονόμο για κατοχή κροτίδων… Άσε που η αστυνομία έχει παράδοση στο να φορτώνει αντικείμενα και κατηγορίες σε άσχετα άτομα.

Θα σταθώ στη δημοσιοποίηση των στοιχείων που είναι όχι απλά αντισυνταγματική και παράνομη (και ας τραγουδάνε όσο θέλουν οι εισαγγελείς), αλλά είναι κυρίως ανήθικη και αποδεικνύει ότι το σάπιο καθεστώς θέλει να εξοντώσει όσους διαμαρτύρονται και να στείλει στους υπόλοιπους το μήνυμα ότι, να τι θα πάθετε αν δεν καθίσετε στα αυγά σας.

Όταν είδα τις φωτογραφίες μου ήρθε μια ιδέα. Να πάρω τη λίστα των 34 πολιτικών που ελέγχει το ΣΔΟΕ και να την αναδημοσιεύσω μαζί με τις φωτογραφίες τους, το έτος γέννησης, πατρώνυμα κ.λπ, όπως ακριβώς έκανε η αστυνομία για τα παιδιά αυτά. Και τι με νοιάζει που από τους 34 το πολύ πολύ να βγουν 2-3 ένοχοι; Και τι με νοιάζει το τεκμήριο της αθωότητας, αφού δεν απασχολεί το ίδιο το κράτος; Μετά σκέφτηκα τον Παστίτσιο.  Ομολογώ ότι κώλωσα.

Κάποιος έγραψε για πλάκα στο τουίτερ ότι αν σε πιάσει η αστυνομία σε επεισόδια, πες ότι είσαι χρυσαυγίτης και θα την γλιτώσεις. Εδώ ο άλλος συνελήφθη με 60 βόμβες και αφέθηκε ελεύθερος. Ούτε ονόματα είδαμε, ούτε φωτογραφίες. Δεν ενδιαφέρει άραγε την αστυνομία η «εξακρίβωση τυχόν τέλεσης άλλων αδικημάτων» από τον βομβιστή; Προχθές μια δράκα «αγανακτισμένων» περίμενε πότε η αστυνομία θα απομακρύνει τους μετανάστες από το κτίριο όπου τους είχαν περικυκλώσει, για να μπουν και να τα κάνουν λαμπόγυαλο. Η ίδια δράκα μετά τραμπούκιζε τα θύματα και τη δικηγόρο τους μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Και ένας από αυτούς δήλωνε δημόσια στο φέισμπουκ ότι συμμετείχε σε πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα. Είναι η γνωστή ασυλία της κάθε φασιστομαγδάλως, που μετά παριστάνει την αντισυστημικιά.

Δεν έχω καμία προσδοκία από το κράτος και την δικαιοσύνη του. Θέλω να ελπίζω όμως ότι υπάρχουν κάποιοι νομικοί και πολιτικοί που θα ενδιαφερθούν να προστατέψουν αυτά τα παιδιά, τα οποία στοχοποιούν η αστυνομία και οι εισαγγελείς. Θέλω να ελπίζω ότι συγκεκριμένοι πολιτικοί χώροι θα αναλάβουν τις ευθύνες τους, εκμεταλλευόμενοι την όποια δυναμή τους, μικρή ή μεγάλη. Μην παρεξηγηθώ, δεν αναθέτω σε κανέναν την προστασία των δικαιωμάτων μου. Αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με κράτος και παρακράτος που παίζουν χωρίς αντίπαλο και χωρίς διαιτητή. (Μόλις ξαναδιάβασα αυτή την παράγραφο μου ήρθε στο μυαλό η Δούρου να συμπαραστέκεται στους αστυνομικούς και η Κωνσταντοπούλου στους δικαστικούς. Άρα την διαγράφω. Σόρι, μου ξεφεύγουν και μαλακίες μερικές φορές).

Είχα γράψει παλιότερα στο τουίτερ, «μην περιμένετε να ακούσετε ερπύστριες για να καταλάβετε ότι έχουμε χούντα». Δυστυχώς, επιβεβαιώνομαι, όπως και πολλοί άλλοι. Αυτό το πράγμα που ζούμε, είναι κανονική χούντα.

Πολέμα, ρε!

Posted in Αταξινόμητα on Σεπτεμβρίου 27, 2012 by metaparalogos

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης και ο Στουρνάρας γελάνε με τη χτεσινή απεργία. Οι τροϊκανοί, αν δεν γελάνε κι αυτοί, σίγουρα τρίβουν τα μάτια τους. Πριν από λίγες μέρες, μισό εκατομμύριο Πορτογάλοι  βγήκαν στο δρόμο και ανάγκασαν την κυβέρνηση να πάρει πίσω τα μέτρα λιτότητας. Στην Ισπανία ο κόσμος βγήκε στους δρόμους με οργάνωση, πείσμα και αποφασιστικότητα και συνεχίζει, παρά το ότι όλα δείχνουν ότι και εκεί τα μέτρα έχουν κλειδώσει. Εδώ είχαμε μια κλασική παρέλαση που κράτησε μια-δυο ωρίτσες και διαλύθηκε μέσα σε ένα τέταρτο.

Παρ’ όλα αυτά, θα προσπαθήσω να μη μιζεριάσω (πολύ) σήμερα, θα προσπαθήσω να επικεντρωθώ σε κάποια πράγματα που πρέπει να αλλάξουν κάποια στιγμή για να μην έχουμε κάθε φορά το χτεσινό χάλι.

Πρώτον, νομίζω είναι καιρός να σταματήσει αυτό το πράγμα με την πορεία από το Μουσείο στο Σύνταγμα. Δεν προσφέρει τίποτα. Ίσα ίσα που οι δυνάμεις του κόσμου αναλώνονται στην αναμονή και τη διαδρομή και όταν -μετά από δύο ώρες- φτάνουν στον προορισμό, κοιτάνε την ώρα να φύγουν. Άσε που η πορεία δίνει την ευκαιρία στα ΜΑΤ να μπαστακωθούν στα στενά και να κάνουν πεσίματα όποτε και όπου το αποφασίσουν. Έτσι έγινε και χτες, με τα ΜΑΤ που είχαν πιάσει αριστερά και δεξιά την Βασ. Γεωργίου στα ξενοδοχεία και απέτρεπαν τον κόσμο να περάσει από εκεί.

Η λύση είναι να ορίζεται τόπος συγκέντρωσης το Σύνταγμα. Ο κόσμος να μαζεύεται στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας και να πηγαίνει απευθείας εκεί. Έτσι δεν θα επαναληφθούν και τα χθεσινά περιστατικά σε διάφορες περιοχές, όπου οι δελτάδες τραμπούκιζαν και προσήγαγαν κόσμο που ήθελε να πάει στην πορεία, αφού θα υπάρχουν εκατοντάδες (και πιο μαζικές) προσυγκεντρώσεις σε όλη την Αθήνα που θα είναι αδύνατο να ελεγχθούν.

Δεύτερον, πρέπει να μπαίνει ένας στόχος. Μπορεί η περικύκλωση της Βουλής πρακτικά να είναι δύσκολη έως αδύνατη ή τουλάχιστον να απαιτεί φοβερή οργάνωση, αλλά ως στόχος μπορεί να μπει το «πάμε Σύνταγμα, μένουμε Σύνταγμα». Κάτι που έγινε π.χ. τον περασμένο Φεβρουάριο. Δεν αρκεί να βάζουμε στην αφίσα «ΠΟΡΕΙΑ» και τελειώσαμε. Δεν γίνεται κάθε φορά τα πρωτοβάθμια να περνάνε μπροστά από τη Βουλή και να συνεχίζουν στην Πανεπιστημίου σαν σε παρέλαση. Με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ δεν ασχολούμαι καν.

Τρίτο. Όλα αυτά δεν έχουν κανένα νόημα, αν ο κόσμος έχει παραιτηθεί. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι στην Ισπανία και την Πορτογαλία περνάνε αυτά που περάσαμε εμείς πέρυσι και πρόπερσι. Στην αρχή δηλαδή αυτής της ιστορίας, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι γέμιζαν το Σύνταγμα και πολλές φορές συγκρούονταν με τις δυνάμεις καταστολής. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι εμείς πλέον έχουμε ηττηθεί και δεν έχουμε αυτό που έχουν οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι. Την ελπίδα ότι η στάση μας μπορεί να αλλάξει κάτι.

Δεν γίνεται με το πρώτο δακρυγόνο να τρέχουμε σαν παλαβοί στη Φιλελλήνων, την Αμαλίας και την Πανεπιστημίου και κανείς να μην ψάχνει τρόπο να γυρίσει πίσω. Είναι τόσο δύσκολο να στρίψεις τη Βουκουρεστίου ή την Ομήρου και να γυρίσεις; Ή να κατεβείς λίγα μέτρα την Ερμού και να γυρίσεις από Μητροπόλεως; Μήπως ψάχνουμε ευκαιρία να την κάνουμε και δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε; Μήπως κάποιοι βολεύονται με το άλλοθι των μπαχαλάκηδων που «δεν μας αφήνουν να διαδηλώσουμε»;

Επιπλέον, δεν γίνεται να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που κατεβαίνουν στην πορεία χωρίς μια μάσκα των 5 ευρώ για τα χημικά και να προσπαθούν να προστατευτούν με χαρτομάντηλα και χειρουργικές μάσκες. Ρε συ, σε πορεία πας ή είσαι κρυωμένος;

Τέλος πάντων, δε μπορώ να δεχτώ ότι χάσαμε. Αν δεν έχουμε σκοπό να πολεμήσουμε για τις ζωές μας, ε τότε τι στο διάολο κάνουμε; Ας πάμε να πέσουμε από το γκρεμό να τελειώνουμε. Δεν θα γράψω άλλα, γιατί θα μιζεριάσω και δεν θέλω.

Αύριο έχουμε γενική απεργία

Posted in Αταξινόμητα on Σεπτεμβρίου 25, 2012 by metaparalogos

Αύριο έχουμε γενική απεργία. Αύριο, είτε είμαστε άνεργοι είτε έχουμε ακόμα δουλειά, κατεβαίνουμε στο δρόμο. Το ξέρω ότι είναι δύσκολο. Κάποιοι από εμάς έχουμε απειληθεί ότι αν απεργήσουμε, την άλλη μέρα θα ψάχνουμε στις αγγελίες. Κάποιοι άλλοι, αν και δεν μας το έχουν πει ευθέως, το φοβόμαστε ότι κάπως έτσι θα γίνει.

Ο αγώνας όμως δεν γίνεται δια της ανάθεσης. Μην περιμένεις από τους άλλους να κατεβούν και να φωνάξουν για σένα. Δεν θα σε σώσει κανείς. Δεν υπάρχουν σωτήρες και μεσσίες.

Κατέβα και φώναξε ότι δεν μπορείς να ζήσεις με τα ψίχουλα που σου δίνουν για μισθό. Φώναξε ότι δεν θες να φύγεις από την χώρα σου να γίνεις μετανάστης σε μια άλλη, επειδή εδώ δεν υπάρχει μέλλον. Φώναξε ότι βαρέθηκες να φοβάσαι όταν χτυπάει το τηλέφωνο, ότι βαρέθηκες να γεμίζεις την πόρτα του ψυγείου σου απλήρωτους λογαριασμούς. Ότι δεν θες να πληρώνεις φόρους και να μην έχεις ούτε παιδεία, ούτε υγεία, ούτε πρόνοια.

Φώναξε ότι δεν αντέχεις άλλο τον φασισμό. Ότι δεν είμαστε όλοι χρυσαυγίτες και ότι δεν μας φταίνε οι μετανάστες για όσα τραβάμε. Ότι δεν βάζεις την υπογραφή σου στα κρατικά πογκρόμ. Ότι δεν τρως αυτά που σε ταΐζουν τα ΜΜΕ.

Φώναξε και για τον πατέρα σου που του κόψανε τη μισή σύνταξη και για τη μάνα σου που γερνάει και την τρώει το άγχος για τα φάρμακα και για τους φίλους σου που είναι όλοι άνεργοι και για τη γνωστή με τα δύο παιδιά που ήρθε και σου ζήτησε 20 ευρώ επειδή ο άντρας της είναι 3 μήνες απλήρωτος.

Τέλος πάντων, δεν χρειάζεται να σου πω εγώ για ποιον να φωνάξεις. Ξέρεις. Και ξέρεις μέσα σου ότι αν δεν κατεβείς αύριο στο δρόμο, το βράδυ θα το έχεις μετανιώσει και θα αναρωτιέσαι «γιατί φοβήθηκα πάλι;»

Μη φοβάσαι, κατέβα, θα είμαστε κι εμείς εκεί.

Κρύβε λόγια

Posted in Αταξινόμητα on Σεπτεμβρίου 24, 2012 by metaparalogos

Η κακόβουλη βλασφημία τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 2 ετών. Η δημόσια εκδήλωση βλασφημίας με έλλειψη σεβασμού προς τα θεία, τιμωρείται με κράτηση έως 6 μηνών ή πρόστιμο έως 3.000 ευρώ.  Η δημόσια και κακόβουλη καθύβριση της ορθόδοξης εκκλησίας ή οποιασδήποτε άλλης θρησκείας τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 2 ετών.

Τα παραπάνω ισχύουν στην Ελλάδα του 2012. Όχι στη Σαουδικη Αραβία, όχι στην Ισπανία του Μεσαίωνα, όχι στο Life of Brian.

Βέβαια νόμοι στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί. Ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει ποινές σχεδόν για τα πάντα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πάει αυτόφωρο όποιος φωνάξει «γαμώ την Παναχαϊκή μου». Ούτε μπαίνει ο κάθε ένας στη διαδικασία και στα έξοδα να καταθέτει μήνυση σε όποιον τον βρίσει ή μουτζώσει στο δρόμο.

Αυτά μέχρι πρόσφατα. Γιατί τώρα έχουμε τους αυτόκλητους προστάτες του Νόμου, τους χρυσαυγίτες, για τους οποίους βέβαια δεν ισχύει καμία διάταξη. Και βέβαια την αστυνομία, η οποία κινητοποιείται αστραπιαία όταν πρόκειται για μια σελίδα στο φέισμπουκ όπου κάποιος σατίριζε την θρησκοληψία, την αμορφωσιά και τον φανατισμό των χριστιανοταλιμπάν. Όταν πρόκειται για δολοφονικές επιθέσεις φασιστών, η ίδια αστυνομία άλλοτε συλλαμβάνει τα θύματα αντί για τους θύτες, είτε αντιδρά με την ταχύτητα της χελώνας.

Για να μη μιλήσω για τη δικαιοσύνη ή για την άρση της βουλευτικής ασυλίας για πολύ πιο σοβαρά εγκλήματα. Ή για τα αμέτρητα σάιτ και μπλογκ που προωθούν ανοιχτά τη βία κατά μεταναστών, φτάνοντας μέχρι και την διέγερση σε διάπραξη κακουργημάτων. Ή για τα πολιτικά πρόσωπα που αντιμετωπίζουν κατηγορίες για διάφορα αδικήματα, ωστόσο αν τολμήσει κανείς να το σχολιάσει δημόσια κινδυνεύει με αυτόφωρο. Ή για τους υπερασπιστές της νομιμότητας με τα πύρινα άρθρα τους για τη δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου, τη βία των άκρων κ.λπ.

Η δικαιοσύνη και η νομιμότητα στην Ελλάδα είναι έννοιες υποκειμενικές.

Γι’ αυτό, προσέχουμε τι λέμε και τι γράφουμε.