Αυτοί που δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν

Σήμερα ήθελα να γράψω για τους λαγούς. Για την συνήθη τακτική του να βγαίνει κάποιος, να ρίχνει μια βόμβα (π.χ. τέλος ιδιοκατοίκησης, τέλος ακινησίας οχημάτων), να τρελαίνεται ο κόσμος, μετά η κυβέρνηση να διαψεύδει και τελικά να περνάει ένα ελάχιστα χειρότερο μέτρο και να μένει η εντύπωση ότι, εντάξει, φτηνά τη γλιτώσαμε. Παλιότερα το ρόλο αυτό αναλάμβαναν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Αυτή τη φορά τον ρόλο του λαγού έπαιξε μια παραταξιακή εφημερίδα, η οποία αποτελεί προσβολή για τον τίτλο που φέρει.

Πριν καν γράψω το ο,τιδήποτε, με πρόλαβαν οι εξελίξεις με την κατάργηση των δώρων σε όλους τους συνταξιούχους. Το ενδεχόμενο να πρόκειται για μια ακόμη φορά για το παιχνίδι του λαγού, είναι κατά τη γνώμη μου το πλέον πιθανό, αλλά το νερό έχει μπει στο αυλάκι.

Μπορεί να είχαμε εκλογές πριν από 2 μήνες (είναι λες και πέρασαν 2 χρόνια), μπορεί ο σοφός ελληνικός λαός να αποφάσισε ότι θέλει να τον κυβερνούν οι ίδιοι που τον έφεραν στη σημερινή κατάσταση, μπορεί φαινομενικά να μην κινείται τίποτα και ο κόσμος να βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση, αλλά τα πράγματα έχουν φτάσει πολύ γρήγορα στο απροχώρητο.

Έχω γνωστούς που είναι άνεργοι δύο χρόνια και ζουν από τη σύνταξη των γονιών τους. Ξέρω παντρεμένα ζευγάρια με στεγαστικό δάνειο, όπου και οι δύο απολύθηκαν. Ξέρω μητέρα που έχει στείλει το παιδί της να ζήσει με τον παππού και τη γιαγιά στην επαρχία, γιατί αυτή δεν μπορεί να το μεγαλώσει. Γνωρίζω ανθρώπους που δουλεύουν κανονικά, αλλά αφού πληρώσουν δάνεια, λογαριασμούς και εφορία, μένουν χωρίς ούτε ένα ευρώ στην τσέπη και πραγματικά δεν ξέρω πως ζουν.

Μπορεί κάποιοι από αυτούς να μην κατέβηκαν ποτέ στη ζωή τους στο δρόμο, να ενημερώνονταν επί χρόνια αποκλειστικά από τα κανάλια, να είχαν πειστεί ότι αυτοί φταίνε για όλα, να πίστευαν ότι αν απολυθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι θα βρουν οι ίδιοι δουλειά. Οι περισσότεροι ζούσαν με τα ψέμματα και τρέφονταν με ψεύτικες ελπίδες. Λίγο τα δανεικά από κάποιους συγγενείς, λίγο τα ψευτομεροκάματα από δω κι από κει, λίγο οι συντάξεις των γονιών, κάτι γινόταν.

Αυτά μέχρι πρόσφατα. Γιατί τώρα ήρθε η εφορία, το ΕΤΑΚ και οι έκτακτες εισφορές. Και το χαράτσι για το σπίτι. Και περιμένουν το τέλος για το αυτοκίνητο, με τη βενζίνη να έχει ακριβύνει κατά 100% σε 2 χρόνια. Και έρχεται χειμώνας, με το πετρέλαιο 40% πάνω. Και μέσα σε όλα αυτά, θα κοπούν και τα δώρα.

Τα ψέμματα τελείωσαν.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι στο σημείο όπου δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν. Και ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος είναι ο απελπισμένος, αυτός που δεν έχει και δεν ελπίζει σε τίποτα.

Advertisements

2 Σχόλια to “Αυτοί που δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν”

  1. Πόσο πρέπει να φτωχύνουν δλδ για να ξυπήσουν ορισμένοι; Δεν τους πήραν οι κομμουνιστές τα σπίτια, θα τους τα πάρουν οι τράπεζες και θα τους αφήνουν μένουν με νοίκι. Κατά τα άλλα, προσοχή μη βγούμε από το euro…

    • Ναι το ευρώ και τα μάτια μας. Πάνω απ’ όλα μη μας πάρουν το ευρώ.
      Κάποιοι όντως πρέπει να φτωχύνουν πάρα πολύ για να πάρουν χαμπάρι. Δυστυχώς μερικοί καταλαβαίνουν μόνο με τα φράγκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: