Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά

Πριν τις εκλογές της 6ης Μαΐου είχα γράψει ένα κείμενο προσπαθώντας να εξηγήσω την απόφασή μου να ψηφίσω. Το ότι ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ βγάζει μάτι. Το ίδιο θα ψηφίσω και τώρα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν με έχει πείσει. Διάβασα με προσοχή το πρόγραμμά του. Είχα χρόνια να διαβάσω ολόκληρο πρόγραμμα. Εννοείται δεν περιμένω όλες τις απαντήσεις από εκεί, αλλά είναι ένας μπούσουλας. Το κείμενο ήταν αρκετά κατατοπιστικό. Συμφωνώ με πολλούς που λένε ότι δεν απαντάει σε πολύ σημαντικά ζητήματα, ακόμα και ότι σε ορισμένα θέματα δείχνει να κάνει κάποιες υποχωρήσεις σε σχέση με τις παλαιότερες θέσεις του, αλλά δεν περίμενα κάτι το διαφορετικό. Εκτός αν θεωρούν ορισμένοι ότι το 17% (περίπου) του εκλογικού σώματος κινούνταν πάντοτε στον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά δεν το είχε καταλάβει μέχρι πριν από ένα μήνα.

Δεν με προβληματίζει τόσο η πολυφωνία. Τα κόμματα που δεν έχουν πολυφωνία είναι τα αρχηγοκεντρικά, με τον Μεσσία ο οποίος έχει το αλάνθαστο και τους υποτακτικούς που δεν εκφράζουν γνώμη αν δεν έχουν πάρει γραμμή.

Αυτό που φοβάμαι είναι η απογοήτευση. Είναι το που μπορούν να οδηγήσουν οι αυξημένες προσδοκίες των ψηφοφόρων που αποφάσισαν για μια φορά στη ζωή τους να μην ψηφίσουν δικομματισμό, αλλά κουβαλάνε μαζί τους την νοοτροπία της ανάθεσης και του εκλογικού αλισβερισιού: Σε ψηφίζω, δώσε μου.

Αυτό που επίσης φοβάμαι είναι οι μεγάλες υποχωρήσεις. Θέλω να πιστεύω ότι η Αριστερά δεν είναι μόνο για λόγια. Θέλω να πιστεύω ότι όταν έρθουν τα δύσκολα, δεν θα πουν «κάναμε λάθος, αυτά που λέγαμε δεν γίνονται». Θέλω να πιστεύω ότι οι αλλαγές στην πολιτική, στην οικονομία και στο κράτος θα γίνονται ταυτόχρονα με τις αλλαγές στην πελατειακή και ρουσφετολογική νοοτροπία που κουβαλάμε.

Από την άλλη, δεν γίνεται να μην σχολιάσω το ότι η σφοδρότερη κριτική για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται από αυτούς οι οποίοι α) δεν έχουν δημοσιεύσει πρόγραμμα (αυτά τα 18 μέτρα του Σαμαρά και τα 6 σημεία του Βενιζέλου δεν είναι πρόγραμμα, είναι τα μερεμέτια του μνημονίου), β) δεν έχουν τηρήσει ποτέ τίποτα απ’ όσα έχουν εξαγγείλει προεκλογικά. Δεν θα αναφερθώ καν στα ΜΜΕ σε αυτό το κείμενο. Ο τρόμος τους είναι σοβαρό επιχείρημα υπέρ της επιλογής μου να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν έχω αυταπάτες για αυτοδυναμία. Ακόμη και αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει πρώτο κόμμα, θα αναγκαστεί να κάνει συμμαχίες, αν θέλει να κυβερνήσει. Ελπίζω σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς, όπου το λιγότερο αριστερό κόμμα θα είναι η ΔΗΜΑΡ, αλλά δεν το βλέπω. Οι επιλογές που απομένουν είναι ελάχιστες και είναι εξίσου επικίνδυνες.

Αλλά όχι όσο επικίνδυνο όσο το ενδεχόμενο να βγει πρώτο κόμμα η ΝΔ. Ο Σαμαράς έχει αποδείξει ότι δεν λογαριάζει εμπόδια στο δρόμο για την εξουσία. Δεν θα απέκλεια το ενδεχόμενο συνεργασίας του ακόμα και με την Χρυσή Αυγή και  αν αυτό σε κάποιους φαίνεται υπερβολικό, θα τους έλεγα ότι ακόμα πιο υπερβολικό ήταν μέχρι πριν από λίγο καιρό το ενδεχόμενο συμμαχίας με την, εξωκοινοβουλευτική πλέον, Ντόρα. Εξάλλου τώρα ο αντίπαλος της Δεξιάς δεν είναι το πολιτικά συγγενές ΠΑΣΟΚ, με τις ελάχιστες ιδεολογικές και προγραμματικές διαφορές, αλλά η Αριστερά.

Η Δεξιά έχει επιστρέψει εδώ και καιρό στο παλιό, κακό παρελθόν της. Το πατρίς, θρησκεία, οικογένεια αποτελεί και πάλι βασικό συστατικό στοιχείο της ηγεσίας της (στη βάση υπήρχε έτσι κι αλλιώς). Από μόνο του το ενδεχόμενο να έχουμε κυβέρνηση με όλο το σκυλολόι της παλαιοκομματικής, θρησκόληπτης, πατροδικάπηλης, απαίδευτης, ανάλγητης, ξενοφοβικής, μπατσολάγνας, κεφαλαιοκρατικής, νεοφιλελεύθερης, μνημονιακής Δεξιάς, είναι ατράνταχτο επιχείρημα ότι στις εκλογές της 17ης Ιουνίου δεν υπάρχει άλλη επιλογή, πέραν του ΣΥΡΙΖΑ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: