Αρχείο για Ιουνίου, 2012

Που είμαστε;

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 29, 2012 by metaparalogos

Με αφορμή αυτό.

Από τον περασμένο Φλεβάρη, όταν η βουλή ψήφιζε «ναι σε όλα» και έξω καιγόταν το σύμπαν, έχουμε καταθέσει τα όπλα.

Ήμουν εκεί, όταν τα ΜΑΤ μας πήγαιναν καροτσάκι από το Σύνταγμα στην Πανεπιστημίου, εμείς επιστρέφαμε πίσω, μας ξαναέτρεχαν ως το Άττικα, ξαναγυρίζαμε, μέχρι που (μετά από 5-6 πήγαινε-έλα) μας έδιωξαν οριστικά, πέρα από τα οδοφράγματα στο ύψος της Κοραή.

Ήμουν εκεί όταν μια 30αριά παιδιά με καδρόνια έφτιαχναν φραγμό στα ΜΑΤ στην κορυφή της Όθωνος, εκεί που είναι η στάση για το αεροδρόμιο, ώστε να μην χτυπηθεί ο κόσμος στο Σύνταγμα και τραγουδούσαν το «πότε θα κάνει ξαστεριά».

Ήμουν εκεί όταν ο κόσμος έτρεχε πανικόβλητος στην Αμαλίας, κυνηγημένος από τα ΜΑΤ, με ανθρώπους κάθε ηλικίας να ψάχνουν για μια πέτρα για να αμυνθούν και το ξενοδοχείο άνοιξε τις πόρτες του για να προστατευτούν όσοι περισσότεροι γινόταν.

Ήμουν εκεί όταν ο κόσμος κάλυπτε όλο το Σύνταγμα, όλη την Σταδίου, την Πανεπιστημίου, μέρος της Ακαδημίας, σχεδόν όλη τη Φιλελλήνων και την Ερμού. Όταν τα ΜΑΤ χτυπούσαν κόσμο στο κεφάλι, όταν μπαίνανε οι ΔΙΑΣ με τις μηχανές στην πλατεία και σημαδεύανε ανθρώπους για να τους πατήσουν. Όταν κλειστήκανε τρεις διμοιρίες μέσα στη στοά του υπουργείου Οικονομικών και τρώγανε βροχή τα μπουκάλια. Όταν μεγάλοι άνθρωποι, 60άρηδες και βάλε, με ρωτούσαν που θα βρουν ένα ξύλο και τους κοιτούσα σαν χαζός, μέχρι να καταλάβω. Όταν έπεφταν ταυτόχρονα δεκάδες κρότου-λάμψης και δακρυγόνα, μαζί με πέτρες, πάνω στα αντίσκηνα των γιατρών, με ανθρώπους ξαπλωμένους και ακίνητους στο έδαφος. Όταν βλέπαμε ομάδες 3-4 ατόμων με κουκούλες να κυνηγιούνται από διαδηλωτές στην Ομήρου και να κρύβονται πίσω από τα ΜΑΤ.

Όταν οι ορδές των Δελτάδων περνούσαν σφαίρα τη στροφή της Βασιλίσσης Σοφίας και Πανεπιστημίου, μέσα από τον κόσμο που πηδούσε τα παρτέρια για να σωθεί και τα κτήνη πετούσαν αυτοσχέδια εκρητικά με δυναμιτάκια και μπαταρίες.

Όταν ανέβαιναν την Καραγιώργη Σερβίας 30-40 μηχανές και ο κόσμος έμπαινε μπροστά, για να μην περάσουν και κάποιοι από τους μπάτσους, τρομοκρατημένοι, έβαζαν το χέρι στη θήκη με το πιστόλι.

Όταν οι «άνδρες» των ΜΑΤ απομόνωναν παιδιά 18 χρονών στο πάρκινγκ της Κριεζώτου, τα οποία θα τα σκότωναν στο ξύλο αν δεν εμφανίζονταν κάποιοι από μηχανής θεοί.

Όταν μια διμοιρία αποφάσιζε να κάνει έφοδο μέσα από συμπαγές μπλοκ διαδηλωτών, μέχρι να βγουν οι πυροσβεστήρες και να αρχίσουν οι ματατζήδες να τρέχουν σαν κοτόπουλα.

Όταν 10 μπάτσοι έπιαναν έναν διαδηλωτή και τον τσάκιζαν στο ξύλο μπροστά στα μάτια μας και τρέχαμε εμείς να τον πάρουμε από τα χέρια τους κι αυτοί μας χτυπούσαν με τα γκλοπ.

Όταν έβγαινε το μαυροκόκκινο μπλοκ από την Σταδίου στο Σύνταγμα κι ο κόσμος χειροκροτούσε από το πεζοδρόμιο.

Όταν γύριζα σπίτι και έκανε τρεις μέρες να μου φύγει το κάψιμο του δακρυγόνου από τα μάτια.

Τα τελευταία 2 χρόνια ήταν ένας διαρκής πόλεμος. Ό,τι και να γινόταν, ήμουν αισιόδοξος, γιατί έβλεπα ότι ο κόσμος πολεμούσε. Μέσα μου όμως υπήρχε ένα σαράκι. Γιατί ήμασταν 30.000, 50.000, 100.000 ή 500.000; Γιατί δεν ήμασταν κάθε μέρα 1 εκατομμύριο;

Που είναι όλοι οι άλλοι, αναρωτιόμουν. Δεν βλέπουν τι γίνεται; Δεν τους νοιάζει;

Ήξερα που ήταν. Ήταν στο σπίτι, έβλεπαν Μέγκα, μας έβριζαν που αμαυρώναμε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, που δεν τους αφήναμε να πάνε στις δουλειές τους, που φέραμε τη χώρα σ’αυτή την κατάσταση, που κατεβαίνουμε από το Ψυχικό και την Εκάλη για να καίμε την Αθήνα, που τα βάζουμε με τα παλικάρια των ΜΑΤ που παίρνουν 800 ευρώ.

Σήμερα όμως αναρωτιέμαι. Που είμαστε εμείς; Εμείς που κατεβαίναμε στο δρόμο, τι έγινε και παραιτηθήκαμε; Πάλι φταίει το καλοκαίρι, όπως και πέρυσι; Παραμυθιαστήκαμε τόσο πολύ με τις εκλογές, που τα ξεχάσαμε όλα; Είμαστε τόσο αφελείς, τόσο ηλίθιοι;

Οι διπλανοί μας πεθαίνουν κάθε μέρα. Αυτοκτονούν όταν χάνουν τη δουλειά τους και τους παίρνουν το σπίτι. Όταν δεν έχουν λεφτά να πάρουν φάρμακα ή γάλα για τα παιδιά. Όταν χρωστάνε παντού και δεν έχουν ένα ευρώ στην τσέπη.

Πριν από λίγες μέρες έγραφα για Κόκκινο Οκτώβρη. Το ερώτημα είναι αν, μέχρι τον Οκτώβρη, θα έχει μείνει τίποτα για το οποίο θα αξίζει να παλέψουμε.

Η ασυλία της κάθε φασιστομαγδάλως*

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 26, 2012 by metaparalogos

Η αστυνομική και δικαστική ασυλία που απολαμβάνει στην Ελλάδα όποιος δηλώσει χρυσαυγίτης ή γενικά ακροδεξιός δεν πρέπει να έχει προηγούμενο σε -τυπικά έστω- δημοκρατική χώρα.

Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, όποιο και αν είναι το αδίκημα, από απλή εξύβριση μέχρι μαχαιριές. Δεν μιλάμε μόνο για τις αναβολές με τους αστείους λόγους, γιατί αυτό είναι γενικό φαινόμενο που απαντάται στο σύνολο της ελληνικής δικαιοσύνης. Μιλάμε για τα αυτόφωρα που παρέρχονται χωρίς να έχει εντοπιστεί ο θύτης, για αδικήματα που πραγματοποιούνται είτε μπροστά σε αστυνομικά όργανα είτε κατά αστυνομικών οργάνων, χωρίς να οδηγήσουν σε σύλληψη, για αδικήματα κατά πολιτικών προσώπων που ουδέποτε οδηγούν σε ποινικές ευθύνες, για προαναγγελία εγκλημάτων που δεν προκαλούν κανενός είδους εισαγγελική παρέμβαση, για εκατοντάδες περιπτώσεις επώνυμων προκλήσεων ή διεγέρσεων σε κακουργήματα όπου περνάνε δήθεν απαρατήρητες, για να μην αναφερθώ καν στην πρόσφατη εξάρθρωση συμμορίας, όπου οι επικεφαλής φέρονται να ανήκουν στην ακροδεξιά, έχοντας υπό τις διαταγάς τους αστυνομικούς. Όλα τα παραπάνω είναι πραγματικά περιστατικά, με θύτες γνωστούς ή λιγότερο γνωστούς, όπου όμως η αντιμετώπισή τους από τις αρχές ξεκινάει από την πλήρη αδιαφορία και φτάνει ως την πλήρη συγκάλυψη.

Δεν είναι καθόλου άσχετη με όλα αυτά η χθεσινή μήνυση που κατέθεσαν αστυνομικοί της Κοζάνης κατά της Κανέλλη για εξύβριση, επειδή η τελευταία έκανε λόγο για φασιστοτσόγλανους μπάτσους.

Τι εννοώ; Ακόμα και πρωτοετής φοιτητής της νομικής (όπως λέει και το γνωστό κλισέ), πόσο μάλλον ο δικηγόρος στον οποίο απευθύνθηκαν οι Κοζανίτες αστυνομικοί, ξέρει ότι «η συλλογική εξύβριση είναι νοητή, αν με ομαδικό χαρακτηρισμό προσβάλλονται τα κατ’ ιδίαν μέλη ολότητας και ο κύκλος των προσώπων, κατά τις περιστάσεις, οριοθετείται σαφώς και η ένταξή τους είναι αναμφίβολη, πράγμα που συμβαίνει, π.χ., όταν μπορεί να αναγνωρισθεί ότι η εξύβριση κατά αστυνομικών αναφέρεται μόνο στους μετέχοντες σε ορισμένη αστυνομική επιχείρηση«.

Όταν η Κανέλλη κάνει λόγο για φασιστοτσόγλανους αστυνομικούς, είναι προφανές ότι δεν απευθύνεται συγκεκριμένα στους Κοζανίτες αστυνομικούς ή σε αυτούς της Λαμίας ή σε αυτούς του ΑΤ Ομόνοιας. Μήνυση δεν θα μπορούσαν να καταθέσουν ούτε όλοι οι αστυνομικοί της Ελλάδας μαζί, γιατί ούτε αυτοί νομιμοποιούνται. Όποιος θέλει να διαβάσει περισσότερα, ας γκουγκλάρει το «συλλογική εξύβριση».

Άρα για ποιο λόγο έγινε αυτή η μήνυση; Κάποιος είπε ότι όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια επίδειξη «νομιμότητας» από κάποιους τους οποίους δεν πιάνει ο νόμος. Όταν δηλαδή έχεις στα χέρια σου μία εξουσία και θες να αντιμετωπίσεις κάποιον που δεν μπορείς π.χ. να του κάνεις μερικές προληπτικές προσαγωγές, να του φορτώσεις δυο-τρία αδικήματα, να του ρίξεις ένα χέρι ξύλο στα μουλωχτά, τι κάνεις; Τον τρέχεις.

Την ίδια τακτική ακολουθούν και οι χρυσαυγίτες. Με δεδομένη την ασυλία που απολαμβάνουν, όποιον δεν μπορούν να τον φιμώσουν, τον τρέχουν. Είναι η λογική του «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα», αλλά από την ανάποδη και υπό το πέπλο της νομιμοφάνειας. Γιατί εδώ έχουμε κάποιους τους οποίους δεν τους πιάνει το χέρι του νόμου, αλλά οι ίδιοι κάνουν κατάχρηση της εξουσίας ή της ασυλίας τους για να κάνουν επίδειξη δύναμης.

*Τον όρο φασιστομαγδάλω τον πήρα από ένα τουίτ του risinggalaxy.

Από τους αντιεξουσιαστές του ΠΑΣΟΚ στους αναρχικούς της ΝΔ

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 25, 2012 by metaparalogos

Μια βδομάδα πέρασε από τις εκλογές της 17/6, όπου οι Έλληνες ψηφοφόροι αποφάσισαν να δώσουν συγχωροχάρτι και λευκή επιταγή στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να συνεχίσουν την μνημονιακή πολιτική. Το διακύβευμα ήταν να αποκτήσει ο τόπος κυβέρνηση. Γιατί με κάποιο μαγικό τρόπο, σχεδόν άπαντες είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για την διάλυση του κράτους, τον καταποντισμό των μισθών και των συντάξεων, το 23% ανεργία και τις αμέτρητες αυτοκτονίες ευθυνόταν η ακυβερνησία.

Τρία κόμματα λοιπόν ανέλαβαν την πρωτοβουλία να κάνουν κυβέρνηση με μπροστάρισσα τη ΝΔ και αρχηγό τον Σαμαρά. Και μια βδομάδα αργότερα, ούτε κυβέρνηση έχουμε, ούτε πρωθυπουργό, ούτε βουλή, ούτε υπουργό στο κρισιμότερο υπουργείο. Στα άλλα υπουργεία, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, χάνει η μάνα το παιδί.

Στο «μέτωπο» της επαναδιαπραγμάτευσης, η κατάσταση θυμίζει το ανέκδοτο με τον τραυματία στο τροχαίο που μαζεύει τα κομμάτια του από τον δρόμο και λέει «ε δεν πάθαμε και τίποτα». Δεν θα αναφερθώ καν στις δηλώσεις ευρωπαίων, που απορρίπτουν το ενδεχόμενο οποιασδήποτε επαναδιαπραγμάτευσης (έτσι όπως την εννοούμε εμείς). Θα αρκεστώ στον ίδιο τον Σαμαρά, που δήλωσε πρόσφατα σε γαλλικό μέσο ότι, όταν λέει επαναδιαπραγμάτευση, εννοεί μόνο για το ευρωομόλογο και ότι προτεραιότητά του είναι η τήρηση των δεσμεύσεων. Και το χειρότερο είναι ότι μία βδομάδα μετά τις εκλογές, ακόμα δεν ξέρουμε επίσημα και ξεκάθαρα αν αυτά που λέει ο Σαμαράς στο εξωτερικό τα εννοεί ή αν λέει ψέμματα για να μη θυμώσουν οι Ευρωπαίοι, ή αν λέει ψέμματα στην Ελλάδα και θα πάει στις Βρυξέλλες λέγοντας «ναι σε όλα», όπως είπε στην ψηφοφορία για το μνημόνιο 2.

Υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσαμε να μιλάμε για χάος. Τώρα όμως δεν μας το επιτρέπουν τα ΜΜΕ, γιατί αποφάνθηκαν ότι ο λαός ψήφησε Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη και όποιος διαφωνεί είναι προβοκάτορας, σαμποτέρ, λομπίστας της δραχμής και υπάλληλος του Σόρος.

Εντάξει, αντιλαμβάνομαι ότι τα προβλήματα υγείας του Σαμαρά και του Ράπανου ήταν αστάθμητοι παράγοντες. Αλλά όταν οι φανατικά φιλοκυβερνητικές (ανεξαρτήτως κυβερνήσεως) εφημερίδες, όπως το Βήμα, περιγράφουν καταστάσεις όπου πρόσωπα αρνούνται να πάρουν μεταγραφή σε κρίσιμους κρατικούς τομείς, αφήνοντας τους υπουργούς χωρίς συμβούλους, όπου το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εμφανίζεται λίγα 24ωρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του «προβληματισμένο» και «ανήσυχο», όπου πολιτικά πρόσωπα που μέχρι προχτές μας έπρηζαν το συκώτι με την ανάγκη να έχουμε κυβέρνηση και μας καλούσαν να δείξουμε -επιτέλους!- λίγη υπευθυνότητα, σήμερα γκρινιάζουν που δεν τους δόθηκε υπουργική καρέκλα, ε τότε θα πρέπει να είμαστε ηλίθιοι ή έστω αφελείς για να πιστεύουμε ότι το χάος οφείλεται στο ότι πονάει το μάτι του Σαμαρά και το στομάχι του Ράπανου.

Αν αυτό το κωλοχανείο είναι η κυβέρνηση που χρειαζόμαστε για να βρούμε την έξοδο από την κρίση, τότε εγώ είμαι η Όλγα Κεφαλογιάννη.

Επαναδιαπραγμάτευση δεν υπάρχει

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 22, 2012 by metaparalogos

Τι είπαμε ότι θα διαπραγματευτεί ο Σαμαράς;

Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στην γαλλική Paris Match, σε συγκεκριμένη ερώτηση για το τι θα επαναδιαπραγματευτεί, απάντησε «την δημιουργία  ευρωομολόγων». Αυτό, τίποτα άλλο.

Τι σκοπεύει να πει στους ευρωπαίους εταίρους; «Θα τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας, θα συνεχίσουμε την εκτέλεση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, θα ενισχύσουμε το φορολογικό μας σύστημα».

Πάμε παρακάτω. Τι εννοεί ο Σαμαράς όταν λέει μεταρρυθμίσεις; «Ξένες επενδύσεις, ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ, παράνομοι μετανάστες». Οι οποίοι, είπε, είναι πάνω από 1 εκατομμύριο, όσοι και οι άνεργοι στην Ελλάδα. Άρα, σύμφωνα με τον Σαμαρά, ισχύει αυτό που λέει ο Τζήμερος και η Χρυσή Αυγή. Αν διώξουμε τους μετανάστες, θα έχουμε δουλειές.

Αυτά λέει ο Σαμαράς στους κουτόφραγκους. Αυτές είναι οι δεσμεύσεις του, αυτές οι προτεραιότητες.

Η επαναδιαπραγμάτευση με την οποία κέρδισε στις εκλογές, πολύ απλά δεν υπάρχει. Ούτε υπήρξε ποτέ. Ήταν λόγια του αέρα, όπως το «λεφτά υπάρχουν». Λοιπόν αγαπητοί ψηφοφόροι του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη, επαναδιαπραγμάτευση δεν υπάρχει. Γι’ αυτό κι εγώ δεν εύχομαι καλή επιτυχία στην κυβέρνηση, γιατί η επιτυχία της σημαίνει την καταστροφή μας.

Οι καλές μας οι τράπεζες και η καλή μας η γιαγιά

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 21, 2012 by metaparalogos

Η προπαγάνδα υπέρ του τραπεζίτη που θα αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών έχει ήδη ξεκινήσει από τις μαούνες (πρώην ναυαρχίδες) των ΜΜΕ. Μάλιστα έτερη μαούνα μας υπενθυμίζει στη δεύτερη παράγραφο ότι ο τραπεζίτης υπήρξε αντιστασιακός. Ακριβώς τα ίδια, επαναλαμβάνει και η τρίτη μαούνα.

Ανάλογα λέγανε και για τον τεχνοκράτη Παπαδήμο (όχι, αντιστασιακό δεν θυμάμαι να τον είχαν πει), στο εικόνισμα του οποίου οι εκδοτοκαναλάρχες ανάβανε κεριά, δικαιολογημένα όπως απεδείχθη αργότερα.

Σοκαρίστηκε λοιπόν ο Καρακούσης, επειδή κατηγορήθηκε ο Ράπανος ότι είναι «των τραπεζών». Μα πως είναι δυνατόν! Δεν είναι του λαού; Δεν είναι των εργαζομένων; Δεν είμεθα όλοι Έλληνες και άρα στην ίδια πλευρά;

Φαίνεται ότι πρέπει να το επαναλαμβάνουμε συνέχεια. Όχι, δεν είμαστε όλοι μαζί. Δεν είμαστε όλοι «εθνική Ελλάδας». Δεν πιστεύουμε όλοι στο «καλό της πατρίδας», έτσι όπως το εννοούν τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και ο Σαμαράς. Επειδή μ’αυτά και μ’εκείνα το μνημονιακό μπλοκ κατάφερε και έκανε κυβέρνηση, όντας μειοψηφία, δεν σημαίνει ότι είμαστε υποχρεωμένοι να το στηρίξουμε, ούτε θα τρώμε τα παραμύθια των opinion makers περί εθνικής ενότητας και κοινής προσπάθειας.

Οι εκλογές δεν είναι κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Ο κόσμος συνεχίζει να αυτοκτονεί, εξαιτίας της πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Τα εκκαθαριστικά της εφορίας με τα τετραψήφια νούμερα θα συνεχίσουν να έρχονται, όπως και οι έκτακτες εισφορές. Η ανεργία θα συνεχίσει να είναι πάνω από το 20%. Η μετενέργεια είναι προ των πυλών. Το πετρέλαιο θα ακριβύνει 40%. Οι 150.000 απολύσεις στο δημόσιο θα γίνουν. Οι κερδοφόρες ΔΕΚΟ θα θυσιαστούν. Οι τράπεζες τα 18 δισ. που πήρανε, θα τα κάνουν ό,τι θέλουν και λογαριασμό δεν θα δώσουν σε κανέναν. Είναι ξεκάθαρο ότι τις δεσμεύσεις που ανέλαβε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος θα προσπαθήσουν, μαζί με τον Κουβέλη, να τις τηρήσουμε στο ακέραιο, όποιο και αν είναι το κόστος.

Όταν δεν έχεις να φας, επειδή χρωστάς στις τράπεζες, δεν ζητάς από τον τραπεζίτη να σε σώσει.

Υ.Γ. Χτες, ο Μουρούτης, στενός συνεργάτης του Σαμαρά, απειλούσε μέσω τουίτερ ότι θα διώξει κόσμο από την ΕΡΤ. Φαντάζομαι ότι θα είναι στο πλαίσιο των απολύσεων στον δημόσιο τομέα και οι απολυθέντες δεν θα αντικατασταθούν από άλλους, νεοδημοκρατικής επιλογής…

Κόκκινος Οκτώβρης

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 19, 2012 by metaparalogos

Μια που μου βγήκε η πρόβλεψη και κέρδισαν οι επικίνδυνοι ηλίθιοι (σπανίως μου βγαίνουν οι προβλέψεις, οπότε αφήστε με να το λέω), ας κάνω άλλη μία. Δεν βγάζουν τον Οκτώβρη. Αν δεν υπήρχε ο Αύγουστος, ίσως να μην βγάζανε ούτε τον Σεπτέμβρη.

Γιατί το λέω;

Πρώτον, γιατί το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ μπαίνουν στην κυβέρνηση με τα χίλια ζόρια και επειδή το θέλει ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης και κάποια στελέχη τους. Ήδη στην ΔΗΜΑΡ υπάρχουν αντιδράσεις, κυρίως από πρώην πασόκους. Γιατί αυτοί φύγαν από το ΠΑΣΟΚ βλέποντας την καταστροφή και κατάφεραν να διασώσουν τουλάχιστον ένα μέρος της προσωπικής τους αξιοπιστίας. Πως λοιπόν τώρα θα επιστρέψουν και μάλιστα σε μία κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ; Μην ξεχνάμε ότι, τυπικά τουλάχιστον, το μοναδικό αντιμνημονιακό κόμμα της κυβέρνησης θα είναι η ΔΗΜΑΡ. Μπορεί να αντέξει το βάρος;

Δεύτερον, ο Κουβέλης μίλαγε και μιλάει για σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο. Ο Σαμαράς δεν έχει καμία τέτοια διάθεση. Περιέργως, στα ΜΜΕ σήμερα επικεντρώνονται στο θέμα του προσώπου του πρωθυπουργού και όχι στο θέμα αυτό. Αν ο Κουβέλης κάνει πίσω στην απαγκίστρωση, θα μείνει μόνος στη ΔΗΜΑΡ. Αν δεν κάνει πίσω, πολύ γρήγορα θα αρχίσουν οι κόντρες. Ο λόγος είναι απλός. Όποια μορφή και να έχει η απαγκίστρωση και η επαναδιαπραγμάτευση, τα μέτρα που θα πάρει ο Σαμαράς είναι προαποφασισμένα. Και δεν θα πειστεί κανείς ότι ο Κουβέλης πιέζει για απαγκίστρωση, όταν θα βλέπει να του έρχονται ραβασάκια με τετραψήφια νούμερα από την εφορία, όταν θα παραμένει άνεργος, όταν θα απειλείται ο μισθός και η σύνταξή του επειδή οι φόροι που πληρώνει πάνε για την εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.

Τρίτον, αντιδράσεις θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα και στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Μπορεί μια κοινοβουλευτική ομάδα των 33 μελών να κουμαντάρεται πιο εύκολα από μία των 165. Αλλά μόλις ο Σαμαράς αναγκαστεί να παραδεχτεί ότι η επαναδιαπραγμάτευσή του αφορά δευτερεύοντα ζητήματα, τα οποία θα τα έχουν ήδη προαναγγείλει οι Γερμανοί, θα αρχίσουν οι αντιδράσεις και οι πασόκοι, μπροστά στο φόβο το 12,3% να γίνει 2,3%, θα αρχίσουν να κλωτσάνε.

Τέταρτο, μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη οι όποιες αντιδράσεις εντός της Ελλάδας θα είναι περιορισμένες ή μηδαμινές. Θυμόμαστε ότι οι πλατείες πέρυσι άδειασαν τον Αύγουστο. Όμως από τον Σεπτέμβρη και μετά, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη θα έχει ήδη δυόμιση μήνες στην πλάτη της, τα πράγματα θα γίνουν πολύ δύσκολα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να κατεβάζει για πλάκα 30.000 κόσμο από μόνος του. Το ΚΚΕ θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να μην φανεί ακόμα πιο αδύναμο στους δρόμους και στις πορείες. Ο κόσμος, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε, θα έχει καταλάβει ότι η επαναδιαπραγμάτευση που του έταξαν είναι άνευ περιεχομένου. Γιατί αυτή η κυβέρνηση, θα είναι η πρώτη στην ιστορία όπου το «δεν έχουμε περίοδο χάριτος» θα ισχύει 100%. Τι περίοδο χάριτος να δώσεις άλλωστε σε αυτούς που σε κυβερνούσαν 40 χρόνια;

Πέμπτο. Η Χρυσή Αυγή φαίνεται να παίζει ανενόχλητη από τις 6 Μαΐου. Αυτό δεν θα κρατήσει για πολύ. Οι συνεχείς δολοφονικές επιθέσεις, οι ξυλοδαρμοί, τα μαχαιρώματα πολύ σύντομα θα προκαλέσουν αντιδράσεις, όχι μόνο από αναρχικούς, αντίφα, κ.λπ., οι οποίοι είναι οι μόνοι οι οποίοι αντιστέκονται. Τώρα είναι υποχρεωμένος να μπει στο χορό και ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι. Και επιπλέον, δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα οι κοινότητες των μεταναστών θα κάθονται με τα χέρια σταυρωμένα και θα τρώνε ξύλο από τους κοινοβουλευτικούς φασίστες και από τους ένστολους ψηφοφόρους τους. Και η μπάλα θα τους πάρει όλους μαζί, αδιακρίτως.

Έκτο, ο Σαμαράς έπαιξε το παιχνίδι της Χρυσής Αυγής για να πάρει ψηφαλάκια (θα διώξουμε τα παιδιά των ξένων από τους παιδικούς σταθμούς, θα αδειάσουμε τα νοσοκομεία κ.λπ.). Τους έκλεισε το μάτι. Τώρα θα τους λουστεί και θα αναλάβει τις ευθύνες του.

Θα έχουμε μνημονιακή κυβέρνηση. Αυτό μάλλον δεν το πολυκατάλαβαν όσοι ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Θα έχουμε δηλαδή μια κυβέρνηση με κατεύθυνση ίδια και απαράλλαχτη με αυτήν που ακολουθήθηκε από το 2010. Τώρα όμως αντοχές και υπομονή δεν υπάρχουν.

October is coming.

 

Τα έξι σημεία μου για να συμμετάσχω στην κυβέρνηση

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 18, 2012 by metaparalogos

1. Νίκησαν λοιπόν οι επικίνδυνοι ηλίθιοι. Μπορεί εμείς να γελούσαμε με την επικοινωνιακή τακτική της ΝΔ, αλλά ο σοφός λαός πείστηκε από την προπαγάνδα εγχώριων και εξωχώριων ΜΜΕ και από τα σποτάκια με τα παιδιά που ρωτούσαν τον κύριο γιατί δεν είμαστε στο ευρώ. Επίσης, φοβήθηκε μη χάσει τις καταθέσεις του, οπότε ψήφισε να του τις πάρει ο Σαμαράς. Αφού λοιπόν δεν φτωχύναμε αρκετά, αφού δεν πήραμε χαμπάρι τι έγινε τα τελευταία χρόνια, αφού ψηφίσαμε υπέρ της συνέχισης της ίδιας κατάστασης, αφού θέλουμε μειώσεις, απολύσεις, κυριαρχία τραπεζών, Siemens, υποβρύχια και γκόλντεν μπόιζ, τώρα θα τον λουστούμε κι αυτόν και το σκυλολόι του. Ελπίζω να είναι για λίγο.

2. Για το ΠΑΣΟΚ και την ΔΗΜΑΡ δεν έχω κάτι ιδιαίτερο, θα περιμένω να δω την κυβέρνηση στην οποία θα συμμετάσχουν. Λυσσάξανε με την ανάγκη να κυβερνηθεί ο τόπος, λες και όσα περνάμε σήμερα τα περνάμε λόγω ακυβερνησίας. Άντε λοιπόν.

3. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε πολύ κοντά. Όχι τόσο ώστε να γίνουν οι εκλογές θρίλερ, αλλά πολύ κοντά. Και πρέπει να κάνει αντιπολίτευση. Κινηματική αντιπολίτευση. Και στη Βουλή και στον δρόμο. Υπάρχουν αυτοί που θεωρούν ότι θα κάνει καλό η παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί θα τον προετοιμάσει ώστε να διεκδικήσει και πάλι την πρωτιά και θα πείσει τον κόσμο ότι μπορει να κυβερνήσει. Πρώτον, δεν ξέρω αν θα υπάρχει χώρα και λαός μετά τον Σαμαρά. Δεύτερον, αυτή η άμορφη μάζα που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι αύριο μεθαύριο δεν θα επιστρέψει στα μαντριά της.

4. Το ΚΚΕ. Αποδείχθηκε αυτό που είχα γράψει πριν από λίγο καιρό. Ο κόσμος που ψηφίζει ΚΚΕ δεν είναι ντουβάρια και κακώς τσουβαλιάζονται από πολλούς μαζί με την ηγεσία του κόμματος.

5. Έχουμε 430.000 δηλωμένους φασίστες. Η πλειοψηφία αποτελείται από νέα παιδιά που ψήφισαν φέτος για πρώτη φορά (είτε γιατί τώρα απέκτησαν το δικαίωμα, είτε όχι) και που γοητεύονται από την ψυχολογία της αγέλης. Θέλουν να φοράνε μπλουζάκια με το σήμα της Χρυσής Αυγής, να καμαρώνουν ότι δέρνουν, να πουλάνε προστασία, να κυκλοφορούν με τους φουσκωμένους διμοιρίτες τους, να περηφανεύονται ότι «οι δικοί τους» δέρνουν και βουλευτές άμα χρειαστεί. Ωραία, να ξέρουν όμως σε κάθε δράση υπάρχει αντίδραση και ότι η δήθεν κυριαρχία τους στο δρόμο είναι φτιαχτή και θα καταρρεύσει πάνω στα κεφάλια τους. Και να ξέρουν ότι έτσι όπως κυκλοφορούν και συμπεριφέρονται, καρφώνονται. Εκτός από τα πιτσιρίκια, υπάρχουν και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, χουντοβασιλικοί, ακροδεξιοί, ναζί, παρακρατικοί, μπάτσοι και απόγονοι ταγματασφαλιτών και γερμανοτσολιάδων οι οποίοι τόσα χρόνια κρυβόταν στο ΛάΟΣ και στη ΝΔ. Τώρα έχουν το κόμμα που τους εκφράζει ακόμα περισσότερο.

6. 37,5% αποχή. Δε νομίζω ότι επαρκούν οι αποφασισμένοι να μην συμμετέχουν αναρχικοί και οι ετεροδημότες που δεν μπορούσαν να πάνε να ψηφίσουν, για να φτάσουμε τον αριθμό των 3,7 εκατομμυρίων. Εκατομμύρια συμπολίτες μας δεν μπήκαν στον κόπο να ασχοληθούν με τις εκλογές, δεν θεώρησαν ότι χρειάζεται να διαβάσουν κανένα πρόγραμμα, δεν πιστεύουν ότι έχουν καμία υποχρέωση να συμμετέχουν σε τίποτα. Θα ήθελα πολύ όμως να δω έναν από αυτούς να επικρίνει αύριο την κυβέρνηση, να φωνάζει ότι οι πολιτικοί είναι κλέφτες, ότι το κράτος είναι ανάλγητο κ.λπ. Τα παράπονά σας, στο φέισμπουκ.