Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους

Ενόψει τον επερχόμενων εκλογών, θα απευθύνω κι εγώ μια έκκληση προς κάθε ενδιαφερόμενο, επειδή κάποιες λέξεις έχουν χάσει εδώ και καιρό το νόημά τους από την υπερβολική χρήση:

– Όχι άλλο πόλεμο κατά του «λαϊκισμού». Γεμίσαμε δήθεν αντιλαϊκιστές που πολεμάνε τον λαϊκισμό με λαϊκίστικες ατάκες. Όταν ο Σαμαράς, ο Μάνος και οι νοικοκυραίοι του φέισμπουκ και του τουίτερ μιλούν για λαϊκισμό, εννοούν οποιονδήποτε αντιδρά στις μαζικές απολύσεις, στις οριζόντιες περικοπές και στην τυφλή υποταγή στο τραπεζικό κατεστημένο.

– Όχι άλλες «φωνές της λογικής». Όχι σε όποιον ξεκινάει τις προτάσεις του με τη φράση «εμείς είμαστε η φωνή της λογικής» ή «αυτό που λέμε είναι απόλυτα λογικό». Και εννοώ κυρίως τους εκπροσώπους του Σκάι και το καινούριο του pet, τον Τζήμερο, για τον οποίο οι μετανάστες που εργάζονται στην Ελλάδα πρέπει να αμείβονται με τους μισθούς που θα έπαιρναν στην χώρα τους. Αυτή η «απόλυτα λογική» θέση του εκπροσώπου του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, θα έπρεπε να σημαίνει ότι όσοι Έλληνες δουλεύουν στο εξωτερικό, θα πρέπει να παίρνουν βασικό μισθό Ελλάδας. Αλλά αν το πεις αυτό στους Τζήμερους, γίνεσαι αμέσως «λαϊκιστής».

-Όχι άλλο «μαζί μπορούμε». Μαζί με ποιον; Με τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Καμμένο, τους χρυσαυγίτες, τον Προβόπουλο, τη Ντόρα (εσύ δεν έλεγες ότι αν δεν εκλεγείς, θα φύγεις από την πολιτική;), τον ΣΕΒ και τον Αλαφούζο; Όχι, μαζί μ’αυτούς ούτε θέλουμε, ούτε μπορούμε.

-Όχι άλλα «μηνύματα του λαού». Ο λαός δεν έδωσε κανένα μήνυμα συνεργασίας. Το να λέει το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ ότι τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων που έχασαν, θέλουν να ξαναδούν κυβέρνηση όπου τον πρώτο λόγο θα έχουν αυτά τα δύο κόμματα, είναι σα να λες ότι αφού αυτοί οι δύο μας έφεραν στο σημερινό χάλι, ας τους δώσουμε άλλη μια ευκαιρία να το διορθώσουν. Και αυτό το πράγμα, να χαρακτηρίζεται «λογικό» και σε καμία περίπτωση «λαϊκισμός».

-Όχι άλλες «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις». Όποιος χρησιμοποιεί τη φράση αυτή θα πρέπει να εξηγεί τι εννοεί. Όταν ο Μάνος (και το υπόλοιπο νεοφιλελεύθερο σκυλολόι) μιλάει για μεταρρυθμίσεις, εννοεί να απολυθούν 400.000 άνθρωποι, να καταρρεύσει ο (όποιος) κρατικός μηχανισμός και ξαφνικά όλα θα αρχίσουν να δουλεύουν ρολόι. Όταν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος μιλάνε για μεταρρυθμίσεις, εννοούν αυτά ακριβώς που έκαναν μέχρι τις 5 Μαΐου. Όταν ο Καρατζαφέρης μιλάει για μεταρρυθμίσεις, ούτε ο ίδιος δεν ξέρει τι εννοεί. Άλλο οι μεταρρυθμίσεις, άλλο η διάλυση του κοινωνικού κράτους και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

-Και τέλος, όχι άλλο «δεν υπάρχει ένας ηγέτης να σώσει τη χώρα». Δεν υπάρχει, γιατί τέτοιο πράγμα δεν υπήρξε ποτέ στη νεότερη ιστορία της ανθρωπότητας. Και όσοι παρουσιάζονταν και εξελέγησαν ως τέτοιοι, από τον «εθνάρχη» Καραμανλή μέχρι τον ΓΑΠ, έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για το σημερινό χάλι. Δεν υπάρχουν υπερήρωες, μεσσίες και ηγέτες. Υπάρχουν άνθρωποι, που όλοι μαζί, σαν σύνολο, μπορούν να πετύχουν ή να αποτύχουν.

Αυτά.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: